Archive

Glitch

14724418_10157447300065018_3813798432532370594_n.jpg

Since arriving here in Stockton my time has been spent exploring not just the local landscape but also my current limits of my practice. I came here looking to examine how I install current workings of sonic works and how I can develop or bridge the gap that I find between what I am making and what I am trying to offer.

The first few weeks were spent contemplating speaker architecture and how installing speaker drivers within a form that dissolved or collapsed whilst it functioned worked.  Drawing on the inspiration of the local area and its regeneration hopes/plans.  I have been thinking heavily about addition and reduction as methods of creation both in sound and process works.  Glitch process that I have been known to use is a perfect example of how regeneration seems to operate, existing ideology is rehashed the result is urban planning that though clearly considered it is not until it is implemented you realise the functional errors of such planning.

sand sound .jpg

The focus on heritage and community, the life and death of generations that have called a place home.  The time that passes by and the marks those leave on a place last longer than structures in many cases.  Replacing old is not something that should be done without consideration and awareness for those that live within it.  The Auxiliary residency is based within a community that is exposed to many different social factors.  It is an opportunity to live within a place that is struggling to come to terms with how it should function.  The oddity is that with all the trials and time that it takes to rejuvenate a place it somehow still continues, functions without much thought.  Time will change the nature of a community however daily this is not something that is really brought to your attention as each day was like the last.

Mid way through this residency my father has a stroke which alongside my research here at the Auxiliary has given me a new perspective.  Seeing a parent go through a life changing moment in their existence brings reality home.  I have recently been back and forth between the residency and my parents to see how my father has progressed with his recovery.  Even though I have not been making as much as I would of hoped it has provided much needed reflection, thinking more about the sound works that have been started yet not finished.  The last few weeks here in Stockton I hope to realise some new works with little or no focus on completion yet more or presenting something that is mobile/fluid and evolving.  15107435_10157615606300018_3800575047413753897_n.jpg

 

 

Beyond Tinted Press

Beyond Tinted – Մգեցված ապակիներից այն կողմ

Beyond Tinted
Dickie Webb

A new body of work by artist Dickie Webb brings together intermedia works that investigate our current connection to the Yerevan landscape and beyond. These experimental works draw from liminal sites and objects that are used to manage space. Webbs’ process abstracts and subverts these findings, utilizing photography, sculptural elements and new media technologies; it is the anthropomorphic qualities that underscore the works. Just like liminal space these works exist in an unknown state, straddling both real and virtual, Webb does not imply directly what they mean rather he suggest they are a means to reflect on the potential of what could be. These works challenge especially that part of local people that have to reconsider their present landscape and gain some form of clarity out from behind their tinted view (tinted glasses of the big cars of nоuveau riche). The final works vary in fabrication and are part of a wide palette that enables Webb to present intimate moments, to view our present existence from an altered perspective and reflect on our own being.

Artist Statement:

Dickie Webb operates his art practice from the position of a wanderer, moving consistently over the years, dislocating himself from societal norms. With few constants Webb’s peripatetic lifestyle means he has had to adapt and rethink our connection to landscape, altering his comprehension of what is considered home and the role of society’s expectations.
Examining our existence Webb questions that which is real and what is otherwise virtual within our landscape, utilising Marc Auges’ “non-places” and Michel Foucaults’ “heterotopias” as initial starting points. Webb uses these imaginary and transient sites as a means to reveal anomalies, inaccuracies similar to those displayed within human personalities.
This connection to space through its anthropomorphic qualities prompts Webb to consider space as representational of current issues experienced within both the individual and collective. Using space as a metaphor and as a medium Webb looks past the architectural structure and explores the liminal qualities, discovering this blurred arena from an outsider’s perspective.

Processes:
Interactive installations, Arduino, photography, site-specific installation, sculpture, print, sensory based media light, sound and scents, interventions, casting, drawing, constructive and destructive processes.
Materials:
Paint, plaster, bronze, aluminium, soap, salt, concrete, sugar, ice, glass, steel, wood, resin, ink, milk and wax.
Objects:
Cardboard boxes, furniture, envelopes and car windscreens.

————————–

Born in 1979, in Oxford, United Kingdom. Dickie Webb currently divides his time between New Zealand, USA and the UK. Webb studied for a BA Honours in Intermedia at Edinburgh College of Art; part of his degree was spent at the State University of New York, Purchase College. Prior to his degree Webb studied at Oxford Brookes University, UK. Since graduating Webb has continued travelling working in Japan, New Zealand and Chile whilst also undertaking artist residencies in Athens, Greece (SNEHTA) and currently here in Yerevan (ACSL). He has exhibited works in the UK, USA and Greece.

Recent Exhibitions:
2014 THINGS ARE DIFFERENT NOW – Art Athina, Athens, Greece
2014 Boundaries – Artscapes, Athens, Greece
2013 Unsettled Certainties – Aghias Zonis 1 Space, Athens, Greece.
2013 One Action, Ones Actions – Cultybraggan POW Camp, Perthshire, UK
2013 Newhaven Station – Edinburgh, UK

The exhibition is organized by the Art and Cultural Studies Laboratory (ACSL). This project is realized at the [Art Commune] International Artist-in-Residence Program (ACSL)

This project is funded by European Cultural Foundation

Special thanks to the Yerevan Modern Art Museum, director of the Museum Nune Avetisyan and its staff.

________________________________________________________________________

Մգեցված ապակիներից այն կողմ
Դիքի Վեբբ (Անգլիա)

Արվեստագետ Դիքի Վեբբի Հայաստանում իրականցված այս նոր նախագիծը քննության է առնում Երեւանի շրջակա միջավայրի, դրանում առկա այլ քաղաքատեղերի հետ հընթացս կապերը: Բազմամեդիական եւ փորձարարական ոգով տոգորված աշխատանքները մտորումներ են քաղաքի կազմավորման շուրջ, սակայն իրերն ու դեպքերն այստեղ լիմինալ նշանակություն ունեն՝ նրանք գտնվում են իրականության նմանակումի եւ վիրտուալի, վերացականի սահմանin: Արվեստագետի մոտեցմանը բնորոշ է քաղաքային տարածքներում ամեն հայտնաբերվածի աբստրահումը, կամ տրոհումը՝ հիմքում պահելով մարդակերպական (անտրոպոմորֆական) որակները՝ դա է հոդավորում աշխատանքների շարքը. իսկ այս նախագծի իմացաբանական ըմբռնումը ամբողջությամբ թողնված է հանդիսատեսին:
Նախագծում տեղ գտած առանցքային աշխատանքներից մեկը՝ վիդեո-սլայդ-ձայնային ինստալացիան առաջին հայացքից “անշառ” քաղաքային դրվագների հերթափոխ է, որը սակայն գաղափարաբանական դասավորություն ունի՝ տեղի (տոպոսի) կարեւորությունը կապվում է “ու-տոպիական” մտածողությանը, եւ վերջինիս հետ սերտ առընչվող երկու այլ մոդուսների՝ դիս-տոպիային եւ հետեռոտոպիային: Վիդեոշարքի պատկերները, ըստ արվեստագետի, դասավորված են վերը նշված մոդուսների եւ ամեն մոդուսին ներհատուկ ձայնային կոմպոզիացիայի համաձայն: Այստեղ էլ հանդիսատեսը պիտի փորձի “ընթեռնել” ներկայացված տոպո-գրաֆիայի “փիլիսոփայությունը”:
Վեբբի պնդմամբ՝ նախագիծը մարտահրավեր է հատկապես ետ-խորհրդային տարածքներում գոյացած նոր հարուստների խավին, ում hամար շուրջ կյանքը երանգավորված եւ սահմանափակված է սեփական մեքենաների մգեցված ապակիներով՝ նրանք անհաղորդ են հանրային կարիքների նկատմամբ, եւ քանի որ նախագիծը հղում է կյանքի ավելի լայն “ներկապնակին”՝ Վեբբն իրավունք է վերապահում բռնվել հանդիստաեսի հետ մտերմիկ խոսակցության մեջ՝ ներքաշելով նրան գոյության շուրջ խորը մտորումների:

——————————

Դիքի Վեբբի արվեստագիտական պրակտիկաներում ներկա է թափառականի հայացքը՝ երկար տարիների հետեւողական տեղարշարժերի ընթացքը մղել են նրան հասարակական նորմերից դուրս: Գտնվելով ապրելակերպի պերիպաթեթիկական (արիստոտելյան) մի քանի ձեւերի մեջ՝ նա հետազոտում է շրջակա միջավայրի հետ մարդկանց կապերը՝ ձգտելով փոխել պատկերուցումները “տուն” եւ “հասարակության սպասումներ” եզրերի մասին: Քննելով այժմյա գոյության խնդիրները, Վեբբը հարցի է դնում քաղաքային լանդշաֆթների իրական եւ դրան հակադիր վիրտուալ գոյությունը՝ հիմնվելով Մարկ Օժեի “ոչ-տեղերի” եւ Միշել ֆուկոյի “հետերոտոպիաների” տեսական պնդումների վրա: Երեւակայված, կամ
չ-անձնավորված, անցողիկ տեղերը նրա համար անոմալիաների եւ անճշտությունների բացահայտման միջոցներ են: Տարածության գաղափարը՝ օժտված մարդակերպային հատկանիշներով, դրթում է Վեբբին դիտարկել այն որպես ընթացիկ խնդիրների ներկայացման հարթակ՝ թե՛ անհատականի, թե՛ հավաքականի դիտանկյուններից: Վեբբը օգտագործում է տարածության գաղափարը “միջավայրի” ասածի տեսանկյունից՝ հաճախ ներկայացնելով այն փոխաբերական լիցքերով լի: Նա բնավ տարված չէ ճարտարապետական կառույցներով, այլ հետազոտում է տարածքների անցումային, լիմինալ որակները՝ բացահայտելով այդ մշուշոտ արենան աութսայդերի հայացքով:

Դիքի Վեբբը աշխատանքները հիմնականում վերածվում են ինտերակտիվ կամ տեղին հատուկ ինստալացիաներ, թվային աուդիո մանիպուլացիաների, լուսանկարների, քանդակի, տպագրության, սենսորային լույսի միջամտության, ձայնի, բույր, գծանկարի, կազմման եւ ապակզմման ընթացքների եւ քաղաքային տարածքներում ներխուժումների
Օգտագործվող նյութերն են՝
ներկ, բրոնզ, ալյումինիում, սապոն, բետոն, աղ, շաքար, սառույց, ապակի, մետաղ, փայտ, բլեկնախեժ, թանաք, կաթ, մոմ
Օգտագործվող օբյեկտներն են՝ ստվարաթղթե արկղեր, կահույք, ծրարներ, ավտոմեքենայի առջեւապակիներ

Դիքի Վեբբը ծնվել է 1979թ. բրիտանական Օքսֆորդ քաղաքում: Մի երկրից մյուսը հաճախակի տեղաշարժերի հետեւանքով՝ նա բնակվում է ներկայում Նոր Զելանդիայի, Միացյալ Նահանգների եւ Միացյալ Թագավորության միջեւ: Վեբբը բակալվրի կոչում է ստացել Էդինբուրգի Արվեստի քոլեջում՝ համատեղելով ուսումը Նյու-Յորքի Պետական համալսարանին կից գործող Փրչեյզ (Purchase) քոլեջում՝ մինչ այդ նա Բրիտանիայի Օքսֆորդ Բրուքս (Oxford Brooks) համալսարանի շրջանավարտներից էր: Վերը նշված ուսումնառության տարիներից հետո նա սկիզբ է դնում շարունակական ճամփորդությունների եւ աշխատանքային այցերի դեպի Ճապոնիա, Նոր Զելանդիա եւ Չիլի՝ հընթացս ներգրավվելով արվեստագետների կացարանների ծրագրերի մեջ Աթենքում (SNEHTA կացարան, Հունսատան), այժմ էլ Հայաստանում գործող “Արտ կոմունա” արվեստագետների միջազգային կացարանում (ԱՄՀԼ):

Վերջերս նա մասնակցել է մի շարք ցուցահանդեսներում ԱՄՆ-ում, Միացյալ Թագավորությունում եւ Հունաստանում, որոնց թվում են՝
(2014) ՀԻՄԱ ԲԱՆԵՐՆ ԱՅԼ ԵՆ, Արտ Աֆինա, Հունաստան
(2014) Սահմաններ-Արվեստատեղեր, Աթենք, Հունաստան
(2013)Չամրագրված փաստեր, Aghias Zonis 1 Space, Աթենք, Հունաստան
(2013) Մեկ հայտարար, միանվագ հայտարարներ, Cultybraggan POW ճամբար, Փերթշիր, Միացյալ Թագավորություն
(2013) Կանգառ Նյուհեվանում, Էդինբուրգ, Միացյալ Թագավորությւոն

Ցուցահանդեսի կազմակերպիչն է
Արվեստի եւ մշակութային հետազոտությունների լաբորատորիան (ԱՄՀԼ)
Նախագիծը իրականացվել է [Արտ Կոմունա] Արվեստագետների միջազգային կացարանի ծրագրերի շրջանակում (ԱՄՀԼ)

Նախագծի հովանավորն է Եվրոպական Մշակութային հիմնադրամը

Աջակցության համար հատուկ շնորհակալություն ենք հայտնում Երեւանի Ժամանակակից արվեստի թանգարանին, թանգարանի տնօրեն Նունե Ավետիսյանին եւ անձնակազմին

Here is a post by The Creators Project which outlines some of the techniques that I am employed to make my recent digital works.

Here’s What Happens When You Edit Photos Like Music

What’s known is that all digital files are made up of raw data: open any image, sound, application, or otherwise in a program like TextEdit, and you’ll see the Unicode alphabet representation of your chosen file. What’s unknown are the results of opening, say, a .txt file in a video program, a sound file in a word document, or playing an image file in a sound editor… More often than not, importing files into applications they’re foreign to will produce an error message and possibly crash your open application. Sometimes, however, using applications to manipulate non-native files results in beautiful art.

Masuma Ahuja and Denise Lu, of the Washington Post, put these ideas to the test by editing images in Audacity as if they were sound files. It’s called databending— the process, according to Ahuja and Lu, “of manipulating data in an editor traditionally used to edit media of another format,”— and the simple results are as colorful and sublime as they are inspiring.

Seen with an echo effect, the Eiffel Tower lives up to Paris’ name as “The City of Lights.” With fades and a reverse effect, the bleak southwest Iceland seaside becomes awash with cotton-candy waves. With a little reverb, the Brooklyn Bridge gets a throwback to the color stylings of Do The Right Thing. Below, Ahuja and Lu’s results are as mind-bending as they are data:

Ready to try databending your own image files? Check out Jamie Boulton’s tutorial on using effects in Audacity, andAntonio Roberts’ beginners tutorial on importing image files into the free sound editing software. Share your artworks with us in the comments section below! h/t FlowingData

DEMOLITION SCHOOL – Re-post from BLDG BLOG

DemolitionSchool

[Image: The Broelschool, Kortrijk, Belgium, via Space Caviar].

As part of the 2014 Biennale Interieur, curatorial group Space Caviar is hosting what they call a “demolition workshop” in the Belgian town of Kortrijk.

Set in a derelict school building condemned to demolition after the workshop has ended, the project aims to “construct alternative routes into and through the building, most significantly a new staircase,” and to explore new forms of improvisatory navigation through architectural space by way of “inventive deletions or modifications.”

Think of it as applied topology in the tradition of Gordon Matta-Clark.

DemolitionSchool-10

[Images: Some internal views of the Broelschool, via Space Caviar].

You have only a narrow window of time in which to apply to join one of two teams in the exercise, however—that is, you only have until Friday, September 5, to express interest.

To apply, send an e-mail to martina (at) spacecaviar (dot) net with the subject “Broelschool Demolition Workshop,” including your name, contact information, hometown, and professional CV or PDF portfolio, and you need to indicate which of the two teams you are hoping to join. Those teams are, and I quote:

TEAM DÉRIVE (5 people) will construct alternative routes into and through the building, most significantly a new staircase. Through sensitive and inventive deletions or modifications, this group will create shortcuts and reveal hidden aspects of the original architecture, as well as foreshadowing some of the future architectural plans for the building site. Using the building itself as a source of reusable material, the workshop will both predate the destruction and celebrate the transition of the school.

TEAM TIMELINE (5 people) will create a graphical layer on top of the existing architecture that offers a unique chronology of the domestic space over the last half-century. Blending quotes, data, diagrams, graffiti, and way-finding, the timeline will lead visitors to explore the nooks and crannies of the school in search of the steps in the story of the home.

However, in your email you must also then complete these sentences in no more than 100 words: a) My first memory of home is… b) My current home is… c) My ideal home is…

The workshop itself takes place September 23-28.

hb_1992.5067

[Image: “Splitting” (1974) by Gordon Matta-Clark, courtesy of the Metropolitan Museum of Art].

Finally, somehow tying into this event will be a “Roomba ballet” choreographed for 12 of the robotic vacuum cleaners.

Space Caviar is thus also looking for someone to choreograph that dance, so please also consider getting in touch with them if you have any ideas for how to control 12 algorithmically impulsive, semi-autonomous household appliances.

logonew

On the 1st of October I will be heading to Yerevan, Armenia for two months to partake in an art residency program operated by Art and Cultural Studies Laboratory.  This is an exciting opportunity especially after my experience in Athens previously I feel more than ready to make the most of my time there.  It is a place that I have not experienced before but sits in an important part of the world.  Its rich history and current economic state will provide many new thoughts and ways to reflective current thoughts and perceptions.

This year has seen me move quite a bit and most of that time I have been immersed in countries where I speak little of the language.  This isolation in my nomadic practice really plays on my current thoughts of what home means to me.  My projects tend to start from a personal response but then tend to be expanded to become works that others can reflect on and read in their own light.  However I feel also whilst in Armenia I need to document the daily emotional attachment I have to what I deem as home, the never studio or practice nomadic..

I am also grateful for the funding that has been provided for this time I will spend in Armenia.  The ECF Labs and their Step Beyond Bursary has made this time one which I can devoted solely to furthering my research and creating new works.

60_years_formatsRGB_ECF_blacktext_60_combi

stpmj-invisible-barn-folly-2014-designboom-01

Seung Teak Lee and Mi Jung from STPMJ architects have designed this invisible barn, situated within Socrates Sculpture Park.  The barn or folly mirrors its surroundings, becoming one with the tress and seasons around it.  The building tricks the eye and operates as a glitch in the landscape.  The presence of it amongst the trees is subtle and its actual foot print being minimal also allows it to hide and camouflage itself, it allows those that experience it to engage not just with it but also with the landscape that encapsulates it.  Its walls seem to be the very nature that surrounds it.  

This project was awarded a notable entry for the ‘folly 2014′ – a competition led by the architectural league and socrates sculpture park.

stpmj-invisible-barn-folly-2014-designboom-03 stpmj-invisible-barn-folly-2014-designboom-21 stpmj-invisible-barn-folly-2014-designboom-24 stpmj-invisible-barn-folly-2014-designboom-25 stpmj-invisible-barn-folly-2014-designboom-26 stpmj-invisible-barn-folly-2014-designboom-27