Archive

Tag Archives: photography

12316433_488082471363478_696722557657551579_n.jpg

TRADING PLACES 1.0
PRIVATE VIEW: 3rd DEC 15 18:00-21:00
ALL WELCOME
Exhibition Open:
4th -6th DEC 15
11:00-16:00
(appointment available on request)
Open Crit/ Roundtable discussion: 5th Dec 15 13:00-14:30

As part of 12ø Collective’s A/W 2015 Residency, artist Joshua Parker will be curating an exhibition from entries from an open submission to explore possibilities of how emerging art practices could survive continuous austerity measures while maintaining critical reflection of the contemporary.
Trading Places will work as a projection of an impending landscape, when art follows business models, corporate strategies or corporate aesthetics to sustain and fund art practices, as this could soon to become the only feasible way progress in an austerity lead environment.

Selected Artists:
Tom Camm – http://www.thomascamm.com/
Rachael Davies – www.rachaeldavies.co.uk
Hannah Dickinson – http://www.hannahdickinson.com/
Sarah-Joy Ford – http://sarahjoyford.com/
Sid and Jim – www.sidandjim.com
Hannah Taylor – http://cargocollective.com/hannah-taylor
Charles Verni – http://www.charlesverni.com/
Dickie Webb – http://www.dickiewebb.com/
Alice Woods – http://www.alicewoods.co.uk/

12ø Collective – http://www.12ocollective.com/

Open round table, critic, discussion with some of the featuring artists on Saturday 5th Dec 15 13:00 – 14:30, all welcome to join in, (refreshments served)

Adress:
12 Orpen Walk
Stoke Newington
London
N16 8HG

*we do apologise but wheelchair accessible isn’t possible for this location although we will do our best to make the exhibition accessible through other means.

Advertisements

SHIN NOGUCHI

Shin Noguchi is an award winning street photographer based in Kamakura and Tokyo, Japan. He describes his street photography as an attempt to capture extraordinary moments of excitement, beauty and humanism, among the flow of everyday life and has a discreet, poetic and enigmatic approach that is sensitive to the subtleties and complexities of Japanese culture without using posed/staged and no-finder/hip shot. “Street photography always projects the “truth”. The “truth” that I talk about isn’t necessarily that I can see, but they also exist in society, in street, in people’s life. and I always try to capture this reality beyond my own values and viewpoint/perspective.” Today we take a look at Shin’s series titled Nonverbal Space.

shin_noguchi_01shin_noguchi_02shin_noguchi_03

“Nonverbal Space”, it is unstable, distorted, and contradicts what we have created. And [Ma], exists in there.

The characteristic of the Japanese [Ma] is very beautiful, also delicate, and if you are not always aware of the very small amount of undulation of [Ma], it loses balance immediately.

I tried to listen to a lump of invisible voice (or the voice that was confined) of [Ma] existing in nonverbal/unstable spaces of our daily lives, and I aimed to visualize the two invisible elements, [Ma] and human [Gou] (karma/conduct) that underlies in [Ma].

Also, in this project, I dared to express the human being as the existence (visualization of [Gou]), not as an individual but by making the whole nonverbal space the subject without including people in the frame. this way, i am managing the awareness of the relationship between individuals, society and the surrounding environment for the viewers.

shin_noguchi_04

shin_noguchi_05shin_noguchi_06

Danshi Tatekawa said that “Rakugo is an affirmation of human [Gou] (karma/conduct), that is, inconsistency”, and Alexander Pope also said that “To err is human, to forgive divine”.
As they talked towards “people”, could their words really be said in front of the “Nonverbal Space” which is more closer to the “society”? and could that “forgiveness” recreate another type of hope or a new possibility in this land where everything had changed to something that looks irreversible?

I shoot the “Nonverbal Space” (it is unstable, distorted, and something contradicts what we have created) while being aware of their words which were created by human beings as well.

Finally, by expressing the subjective viewpoint of the photographer, this project is, so to speak, an antithesis against the new topographic photographs.

shin_noguchi_07shin_noguchi_08shin_noguchi_09shin_noguchi_10shin_noguchi_11shin_noguchi_12shin_noguchi_13shin_noguchi_14shin_noguchi_15

To view more of Shin’s work please visit his website.

08-1

Seoul-based Korean artist Seokmin Ko’s photographic series The Square evokes both a peaceful sense of being at one with the world around us and a feeling of being lost. Addressing ideas of normalcy and identity, the artist holds up a giant mirror to reflect his surroundings and camouflage himself from the viewer. “We live locked by each other’s view and even our eye views sometimes serve as surveillance over each other. When individual views tamed by cultures and customs in societies aggregate and then serve for views of groups, each individual has no choice but stays as a standardized human being hiding himself or herself. Like this, under society strongly influenced by views of group, a real individual can’t co-exist… We begin to change ourselves to become ‘A normal human being.'” (via)

07 07-1 06 06-1 05 05-1 04-1 03-1 01 02-1 02 03

Vittorio Ciccarelli

With the taste of summer around the corner here in the UK, blue skies teasing to what the summer could bring.  Having personally not had a summer in 15 years these photos by Vittorio Ciccarelli suggest the warmth that a summer brings.  They tempt whilst also remind me of the endless heat that also accompanies these long summer days, maybe less so here in the UK.  Click here to see his website

Vittorio Ciccarelli (1)

Vittorio Ciccarelli (6)

Vittorio Ciccarelli (9)

Vittorio Ciccarelli (3)

Vittorio Ciccarelli (4)

Vittorio Ciccarelli (10)

Vittorio Ciccarelli (7)

Vittorio Ciccarelli (11)

Vittorio Ciccarelli (12)

Vittorio Ciccarelli (5)

vittorio-ciccarelli 14

Vittorio Ciccarelli (8)

1293010_10154749466350018_5846058372063888124_o

Here are some recent photos from Beyond Tinted exhibition which took place between the 19th-23rd of November 2014 at the Modern Art Museum, Yerevan MAMY.  These works I created after participating on the ACSL artist residency here in Yerevan.  Through the support from the residency as well as ECF Labs which helped fund my time here in Yerevan.

Beyond Tinted consisted of four series of work incorporating past and present processes and mediums.  The works developed on previous themes and new concepts researched whilst here in Yerevan.

U – DYS – HET
(Audio/Visual Digital Collage)

Watchers
(Digital Prints)

Folded Control
(Mixed Media)

Contained Spaces
(Mixed Media Sculptures)

10389653_10154749467175018_4191431715388418230_n10330343_10154749465815018_5571369004674852996_n1477499_10154749464375018_2176166318387510977_n  
1920436_10154749469395018_5353801186554581452_n
10348600_10154749472665018_558532457598479058_n 10352824_10154749469055018_1589276829693757951_n 1506014_10154749464930018_1150605417368157902_n
10394648_10154749468265018_5099221844969522900_n

10425364_10154749470800018_4864996841876695381_n

Beyond Tinted Press

Beyond Tinted – Մգեցված ապակիներից այն կողմ

Beyond Tinted
Dickie Webb

A new body of work by artist Dickie Webb brings together intermedia works that investigate our current connection to the Yerevan landscape and beyond. These experimental works draw from liminal sites and objects that are used to manage space. Webbs’ process abstracts and subverts these findings, utilizing photography, sculptural elements and new media technologies; it is the anthropomorphic qualities that underscore the works. Just like liminal space these works exist in an unknown state, straddling both real and virtual, Webb does not imply directly what they mean rather he suggest they are a means to reflect on the potential of what could be. These works challenge especially that part of local people that have to reconsider their present landscape and gain some form of clarity out from behind their tinted view (tinted glasses of the big cars of nоuveau riche). The final works vary in fabrication and are part of a wide palette that enables Webb to present intimate moments, to view our present existence from an altered perspective and reflect on our own being.

Artist Statement:

Dickie Webb operates his art practice from the position of a wanderer, moving consistently over the years, dislocating himself from societal norms. With few constants Webb’s peripatetic lifestyle means he has had to adapt and rethink our connection to landscape, altering his comprehension of what is considered home and the role of society’s expectations.
Examining our existence Webb questions that which is real and what is otherwise virtual within our landscape, utilising Marc Auges’ “non-places” and Michel Foucaults’ “heterotopias” as initial starting points. Webb uses these imaginary and transient sites as a means to reveal anomalies, inaccuracies similar to those displayed within human personalities.
This connection to space through its anthropomorphic qualities prompts Webb to consider space as representational of current issues experienced within both the individual and collective. Using space as a metaphor and as a medium Webb looks past the architectural structure and explores the liminal qualities, discovering this blurred arena from an outsider’s perspective.

Processes:
Interactive installations, Arduino, photography, site-specific installation, sculpture, print, sensory based media light, sound and scents, interventions, casting, drawing, constructive and destructive processes.
Materials:
Paint, plaster, bronze, aluminium, soap, salt, concrete, sugar, ice, glass, steel, wood, resin, ink, milk and wax.
Objects:
Cardboard boxes, furniture, envelopes and car windscreens.

————————–

Born in 1979, in Oxford, United Kingdom. Dickie Webb currently divides his time between New Zealand, USA and the UK. Webb studied for a BA Honours in Intermedia at Edinburgh College of Art; part of his degree was spent at the State University of New York, Purchase College. Prior to his degree Webb studied at Oxford Brookes University, UK. Since graduating Webb has continued travelling working in Japan, New Zealand and Chile whilst also undertaking artist residencies in Athens, Greece (SNEHTA) and currently here in Yerevan (ACSL). He has exhibited works in the UK, USA and Greece.

Recent Exhibitions:
2014 THINGS ARE DIFFERENT NOW – Art Athina, Athens, Greece
2014 Boundaries – Artscapes, Athens, Greece
2013 Unsettled Certainties – Aghias Zonis 1 Space, Athens, Greece.
2013 One Action, Ones Actions – Cultybraggan POW Camp, Perthshire, UK
2013 Newhaven Station – Edinburgh, UK

The exhibition is organized by the Art and Cultural Studies Laboratory (ACSL). This project is realized at the [Art Commune] International Artist-in-Residence Program (ACSL)

This project is funded by European Cultural Foundation

Special thanks to the Yerevan Modern Art Museum, director of the Museum Nune Avetisyan and its staff.

________________________________________________________________________

Մգեցված ապակիներից այն կողմ
Դիքի Վեբբ (Անգլիա)

Արվեստագետ Դիքի Վեբբի Հայաստանում իրականցված այս նոր նախագիծը քննության է առնում Երեւանի շրջակա միջավայրի, դրանում առկա այլ քաղաքատեղերի հետ հընթացս կապերը: Բազմամեդիական եւ փորձարարական ոգով տոգորված աշխատանքները մտորումներ են քաղաքի կազմավորման շուրջ, սակայն իրերն ու դեպքերն այստեղ լիմինալ նշանակություն ունեն՝ նրանք գտնվում են իրականության նմանակումի եւ վիրտուալի, վերացականի սահմանin: Արվեստագետի մոտեցմանը բնորոշ է քաղաքային տարածքներում ամեն հայտնաբերվածի աբստրահումը, կամ տրոհումը՝ հիմքում պահելով մարդակերպական (անտրոպոմորֆական) որակները՝ դա է հոդավորում աշխատանքների շարքը. իսկ այս նախագծի իմացաբանական ըմբռնումը ամբողջությամբ թողնված է հանդիսատեսին:
Նախագծում տեղ գտած առանցքային աշխատանքներից մեկը՝ վիդեո-սլայդ-ձայնային ինստալացիան առաջին հայացքից “անշառ” քաղաքային դրվագների հերթափոխ է, որը սակայն գաղափարաբանական դասավորություն ունի՝ տեղի (տոպոսի) կարեւորությունը կապվում է “ու-տոպիական” մտածողությանը, եւ վերջինիս հետ սերտ առընչվող երկու այլ մոդուսների՝ դիս-տոպիային եւ հետեռոտոպիային: Վիդեոշարքի պատկերները, ըստ արվեստագետի, դասավորված են վերը նշված մոդուսների եւ ամեն մոդուսին ներհատուկ ձայնային կոմպոզիացիայի համաձայն: Այստեղ էլ հանդիսատեսը պիտի փորձի “ընթեռնել” ներկայացված տոպո-գրաֆիայի “փիլիսոփայությունը”:
Վեբբի պնդմամբ՝ նախագիծը մարտահրավեր է հատկապես ետ-խորհրդային տարածքներում գոյացած նոր հարուստների խավին, ում hամար շուրջ կյանքը երանգավորված եւ սահմանափակված է սեփական մեքենաների մգեցված ապակիներով՝ նրանք անհաղորդ են հանրային կարիքների նկատմամբ, եւ քանի որ նախագիծը հղում է կյանքի ավելի լայն “ներկապնակին”՝ Վեբբն իրավունք է վերապահում բռնվել հանդիստաեսի հետ մտերմիկ խոսակցության մեջ՝ ներքաշելով նրան գոյության շուրջ խորը մտորումների:

——————————

Դիքի Վեբբի արվեստագիտական պրակտիկաներում ներկա է թափառականի հայացքը՝ երկար տարիների հետեւողական տեղարշարժերի ընթացքը մղել են նրան հասարակական նորմերից դուրս: Գտնվելով ապրելակերպի պերիպաթեթիկական (արիստոտելյան) մի քանի ձեւերի մեջ՝ նա հետազոտում է շրջակա միջավայրի հետ մարդկանց կապերը՝ ձգտելով փոխել պատկերուցումները “տուն” եւ “հասարակության սպասումներ” եզրերի մասին: Քննելով այժմյա գոյության խնդիրները, Վեբբը հարցի է դնում քաղաքային լանդշաֆթների իրական եւ դրան հակադիր վիրտուալ գոյությունը՝ հիմնվելով Մարկ Օժեի “ոչ-տեղերի” եւ Միշել ֆուկոյի “հետերոտոպիաների” տեսական պնդումների վրա: Երեւակայված, կամ
չ-անձնավորված, անցողիկ տեղերը նրա համար անոմալիաների եւ անճշտությունների բացահայտման միջոցներ են: Տարածության գաղափարը՝ օժտված մարդակերպային հատկանիշներով, դրթում է Վեբբին դիտարկել այն որպես ընթացիկ խնդիրների ներկայացման հարթակ՝ թե՛ անհատականի, թե՛ հավաքականի դիտանկյուններից: Վեբբը օգտագործում է տարածության գաղափարը “միջավայրի” ասածի տեսանկյունից՝ հաճախ ներկայացնելով այն փոխաբերական լիցքերով լի: Նա բնավ տարված չէ ճարտարապետական կառույցներով, այլ հետազոտում է տարածքների անցումային, լիմինալ որակները՝ բացահայտելով այդ մշուշոտ արենան աութսայդերի հայացքով:

Դիքի Վեբբը աշխատանքները հիմնականում վերածվում են ինտերակտիվ կամ տեղին հատուկ ինստալացիաներ, թվային աուդիո մանիպուլացիաների, լուսանկարների, քանդակի, տպագրության, սենսորային լույսի միջամտության, ձայնի, բույր, գծանկարի, կազմման եւ ապակզմման ընթացքների եւ քաղաքային տարածքներում ներխուժումների
Օգտագործվող նյութերն են՝
ներկ, բրոնզ, ալյումինիում, սապոն, բետոն, աղ, շաքար, սառույց, ապակի, մետաղ, փայտ, բլեկնախեժ, թանաք, կաթ, մոմ
Օգտագործվող օբյեկտներն են՝ ստվարաթղթե արկղեր, կահույք, ծրարներ, ավտոմեքենայի առջեւապակիներ

Դիքի Վեբբը ծնվել է 1979թ. բրիտանական Օքսֆորդ քաղաքում: Մի երկրից մյուսը հաճախակի տեղաշարժերի հետեւանքով՝ նա բնակվում է ներկայում Նոր Զելանդիայի, Միացյալ Նահանգների եւ Միացյալ Թագավորության միջեւ: Վեբբը բակալվրի կոչում է ստացել Էդինբուրգի Արվեստի քոլեջում՝ համատեղելով ուսումը Նյու-Յորքի Պետական համալսարանին կից գործող Փրչեյզ (Purchase) քոլեջում՝ մինչ այդ նա Բրիտանիայի Օքսֆորդ Բրուքս (Oxford Brooks) համալսարանի շրջանավարտներից էր: Վերը նշված ուսումնառության տարիներից հետո նա սկիզբ է դնում շարունակական ճամփորդությունների եւ աշխատանքային այցերի դեպի Ճապոնիա, Նոր Զելանդիա եւ Չիլի՝ հընթացս ներգրավվելով արվեստագետների կացարանների ծրագրերի մեջ Աթենքում (SNEHTA կացարան, Հունսատան), այժմ էլ Հայաստանում գործող “Արտ կոմունա” արվեստագետների միջազգային կացարանում (ԱՄՀԼ):

Վերջերս նա մասնակցել է մի շարք ցուցահանդեսներում ԱՄՆ-ում, Միացյալ Թագավորությունում եւ Հունաստանում, որոնց թվում են՝
(2014) ՀԻՄԱ ԲԱՆԵՐՆ ԱՅԼ ԵՆ, Արտ Աֆինա, Հունաստան
(2014) Սահմաններ-Արվեստատեղեր, Աթենք, Հունաստան
(2013)Չամրագրված փաստեր, Aghias Zonis 1 Space, Աթենք, Հունաստան
(2013) Մեկ հայտարար, միանվագ հայտարարներ, Cultybraggan POW ճամբար, Փերթշիր, Միացյալ Թագավորություն
(2013) Կանգառ Նյուհեվանում, Էդինբուրգ, Միացյալ Թագավորությւոն

Ցուցահանդեսի կազմակերպիչն է
Արվեստի եւ մշակութային հետազոտությունների լաբորատորիան (ԱՄՀԼ)
Նախագիծը իրականացվել է [Արտ Կոմունա] Արվեստագետների միջազգային կացարանի ծրագրերի շրջանակում (ԱՄՀԼ)

Նախագծի հովանավորն է Եվրոպական Մշակութային հիմնադրամը

Աջակցության համար հատուկ շնորհակալություն ենք հայտնում Երեւանի Ժամանակակից արվեստի թանգարանին, թանգարանի տնօրեն Նունե Ավետիսյանին եւ անձնակազմին

Screen Shot 2014-11-02 at 14.44.48

The work by Karyn Olivier is playful yet unsettling at the same time.  The attraction to object or site, altered with an acute sense of humour or timing.  The ease of her works to create thoughts with from their first impression is incredible.  Maybe its just me and the area of interest Olivier operates within is somehow on a similar wavelength as my own thoughts.  Yet I feel it is also a sign of an artist who is intone, adept at knowing balance, able to strip a work back and not to make something look like its trying but instead for the work to operate on its own.  I am interested to see future projects that stem from Oliviers’ practice.  Click here to see more work on her webiste.

kazemzadeh.olivier.seesaw

Screen shot 2011-09-23 at 19.33.20

slavery-and-hot-sauce-detail-1024x682