Archive

Tag Archives: glitch

1459797662.png

I am finally settled into The Auxiliary here in Stockton-on-Tees, UK.  I flew back from NZ last week and traveled north on the Thursday.  I am here working on some new modes of output for sonic works.  Realising how I can install some of the glitch sound pieces and working on new processes at the same time.  Anna and Liam who run The Auxiliary have been great hosts and offer heaps of support both with introducing me to the area and equipment.  The next two months should prove to be fruitful and I am excited to see what I can accomplish in this time.

Studio Image.jpg

Advertisements

1293010_10154749466350018_5846058372063888124_o

Here are some recent photos from Beyond Tinted exhibition which took place between the 19th-23rd of November 2014 at the Modern Art Museum, Yerevan MAMY.  These works I created after participating on the ACSL artist residency here in Yerevan.  Through the support from the residency as well as ECF Labs which helped fund my time here in Yerevan.

Beyond Tinted consisted of four series of work incorporating past and present processes and mediums.  The works developed on previous themes and new concepts researched whilst here in Yerevan.

U – DYS – HET
(Audio/Visual Digital Collage)

Watchers
(Digital Prints)

Folded Control
(Mixed Media)

Contained Spaces
(Mixed Media Sculptures)

10389653_10154749467175018_4191431715388418230_n10330343_10154749465815018_5571369004674852996_n1477499_10154749464375018_2176166318387510977_n  
1920436_10154749469395018_5353801186554581452_n
10348600_10154749472665018_558532457598479058_n 10352824_10154749469055018_1589276829693757951_n 1506014_10154749464930018_1150605417368157902_n
10394648_10154749468265018_5099221844969522900_n

10425364_10154749470800018_4864996841876695381_n

Beyond Tinted Press

Beyond Tinted – Մգեցված ապակիներից այն կողմ

Beyond Tinted
Dickie Webb

A new body of work by artist Dickie Webb brings together intermedia works that investigate our current connection to the Yerevan landscape and beyond. These experimental works draw from liminal sites and objects that are used to manage space. Webbs’ process abstracts and subverts these findings, utilizing photography, sculptural elements and new media technologies; it is the anthropomorphic qualities that underscore the works. Just like liminal space these works exist in an unknown state, straddling both real and virtual, Webb does not imply directly what they mean rather he suggest they are a means to reflect on the potential of what could be. These works challenge especially that part of local people that have to reconsider their present landscape and gain some form of clarity out from behind their tinted view (tinted glasses of the big cars of nоuveau riche). The final works vary in fabrication and are part of a wide palette that enables Webb to present intimate moments, to view our present existence from an altered perspective and reflect on our own being.

Artist Statement:

Dickie Webb operates his art practice from the position of a wanderer, moving consistently over the years, dislocating himself from societal norms. With few constants Webb’s peripatetic lifestyle means he has had to adapt and rethink our connection to landscape, altering his comprehension of what is considered home and the role of society’s expectations.
Examining our existence Webb questions that which is real and what is otherwise virtual within our landscape, utilising Marc Auges’ “non-places” and Michel Foucaults’ “heterotopias” as initial starting points. Webb uses these imaginary and transient sites as a means to reveal anomalies, inaccuracies similar to those displayed within human personalities.
This connection to space through its anthropomorphic qualities prompts Webb to consider space as representational of current issues experienced within both the individual and collective. Using space as a metaphor and as a medium Webb looks past the architectural structure and explores the liminal qualities, discovering this blurred arena from an outsider’s perspective.

Processes:
Interactive installations, Arduino, photography, site-specific installation, sculpture, print, sensory based media light, sound and scents, interventions, casting, drawing, constructive and destructive processes.
Materials:
Paint, plaster, bronze, aluminium, soap, salt, concrete, sugar, ice, glass, steel, wood, resin, ink, milk and wax.
Objects:
Cardboard boxes, furniture, envelopes and car windscreens.

————————–

Born in 1979, in Oxford, United Kingdom. Dickie Webb currently divides his time between New Zealand, USA and the UK. Webb studied for a BA Honours in Intermedia at Edinburgh College of Art; part of his degree was spent at the State University of New York, Purchase College. Prior to his degree Webb studied at Oxford Brookes University, UK. Since graduating Webb has continued travelling working in Japan, New Zealand and Chile whilst also undertaking artist residencies in Athens, Greece (SNEHTA) and currently here in Yerevan (ACSL). He has exhibited works in the UK, USA and Greece.

Recent Exhibitions:
2014 THINGS ARE DIFFERENT NOW – Art Athina, Athens, Greece
2014 Boundaries – Artscapes, Athens, Greece
2013 Unsettled Certainties – Aghias Zonis 1 Space, Athens, Greece.
2013 One Action, Ones Actions – Cultybraggan POW Camp, Perthshire, UK
2013 Newhaven Station – Edinburgh, UK

The exhibition is organized by the Art and Cultural Studies Laboratory (ACSL). This project is realized at the [Art Commune] International Artist-in-Residence Program (ACSL)

This project is funded by European Cultural Foundation

Special thanks to the Yerevan Modern Art Museum, director of the Museum Nune Avetisyan and its staff.

________________________________________________________________________

Մգեցված ապակիներից այն կողմ
Դիքի Վեբբ (Անգլիա)

Արվեստագետ Դիքի Վեբբի Հայաստանում իրականցված այս նոր նախագիծը քննության է առնում Երեւանի շրջակա միջավայրի, դրանում առկա այլ քաղաքատեղերի հետ հընթացս կապերը: Բազմամեդիական եւ փորձարարական ոգով տոգորված աշխատանքները մտորումներ են քաղաքի կազմավորման շուրջ, սակայն իրերն ու դեպքերն այստեղ լիմինալ նշանակություն ունեն՝ նրանք գտնվում են իրականության նմանակումի եւ վիրտուալի, վերացականի սահմանin: Արվեստագետի մոտեցմանը բնորոշ է քաղաքային տարածքներում ամեն հայտնաբերվածի աբստրահումը, կամ տրոհումը՝ հիմքում պահելով մարդակերպական (անտրոպոմորֆական) որակները՝ դա է հոդավորում աշխատանքների շարքը. իսկ այս նախագծի իմացաբանական ըմբռնումը ամբողջությամբ թողնված է հանդիսատեսին:
Նախագծում տեղ գտած առանցքային աշխատանքներից մեկը՝ վիդեո-սլայդ-ձայնային ինստալացիան առաջին հայացքից “անշառ” քաղաքային դրվագների հերթափոխ է, որը սակայն գաղափարաբանական դասավորություն ունի՝ տեղի (տոպոսի) կարեւորությունը կապվում է “ու-տոպիական” մտածողությանը, եւ վերջինիս հետ սերտ առընչվող երկու այլ մոդուսների՝ դիս-տոպիային եւ հետեռոտոպիային: Վիդեոշարքի պատկերները, ըստ արվեստագետի, դասավորված են վերը նշված մոդուսների եւ ամեն մոդուսին ներհատուկ ձայնային կոմպոզիացիայի համաձայն: Այստեղ էլ հանդիսատեսը պիտի փորձի “ընթեռնել” ներկայացված տոպո-գրաֆիայի “փիլիսոփայությունը”:
Վեբբի պնդմամբ՝ նախագիծը մարտահրավեր է հատկապես ետ-խորհրդային տարածքներում գոյացած նոր հարուստների խավին, ում hամար շուրջ կյանքը երանգավորված եւ սահմանափակված է սեփական մեքենաների մգեցված ապակիներով՝ նրանք անհաղորդ են հանրային կարիքների նկատմամբ, եւ քանի որ նախագիծը հղում է կյանքի ավելի լայն “ներկապնակին”՝ Վեբբն իրավունք է վերապահում բռնվել հանդիստաեսի հետ մտերմիկ խոսակցության մեջ՝ ներքաշելով նրան գոյության շուրջ խորը մտորումների:

——————————

Դիքի Վեբբի արվեստագիտական պրակտիկաներում ներկա է թափառականի հայացքը՝ երկար տարիների հետեւողական տեղարշարժերի ընթացքը մղել են նրան հասարակական նորմերից դուրս: Գտնվելով ապրելակերպի պերիպաթեթիկական (արիստոտելյան) մի քանի ձեւերի մեջ՝ նա հետազոտում է շրջակա միջավայրի հետ մարդկանց կապերը՝ ձգտելով փոխել պատկերուցումները “տուն” եւ “հասարակության սպասումներ” եզրերի մասին: Քննելով այժմյա գոյության խնդիրները, Վեբբը հարցի է դնում քաղաքային լանդշաֆթների իրական եւ դրան հակադիր վիրտուալ գոյությունը՝ հիմնվելով Մարկ Օժեի “ոչ-տեղերի” եւ Միշել ֆուկոյի “հետերոտոպիաների” տեսական պնդումների վրա: Երեւակայված, կամ
չ-անձնավորված, անցողիկ տեղերը նրա համար անոմալիաների եւ անճշտությունների բացահայտման միջոցներ են: Տարածության գաղափարը՝ օժտված մարդակերպային հատկանիշներով, դրթում է Վեբբին դիտարկել այն որպես ընթացիկ խնդիրների ներկայացման հարթակ՝ թե՛ անհատականի, թե՛ հավաքականի դիտանկյուններից: Վեբբը օգտագործում է տարածության գաղափարը “միջավայրի” ասածի տեսանկյունից՝ հաճախ ներկայացնելով այն փոխաբերական լիցքերով լի: Նա բնավ տարված չէ ճարտարապետական կառույցներով, այլ հետազոտում է տարածքների անցումային, լիմինալ որակները՝ բացահայտելով այդ մշուշոտ արենան աութսայդերի հայացքով:

Դիքի Վեբբը աշխատանքները հիմնականում վերածվում են ինտերակտիվ կամ տեղին հատուկ ինստալացիաներ, թվային աուդիո մանիպուլացիաների, լուսանկարների, քանդակի, տպագրության, սենսորային լույսի միջամտության, ձայնի, բույր, գծանկարի, կազմման եւ ապակզմման ընթացքների եւ քաղաքային տարածքներում ներխուժումների
Օգտագործվող նյութերն են՝
ներկ, բրոնզ, ալյումինիում, սապոն, բետոն, աղ, շաքար, սառույց, ապակի, մետաղ, փայտ, բլեկնախեժ, թանաք, կաթ, մոմ
Օգտագործվող օբյեկտներն են՝ ստվարաթղթե արկղեր, կահույք, ծրարներ, ավտոմեքենայի առջեւապակիներ

Դիքի Վեբբը ծնվել է 1979թ. բրիտանական Օքսֆորդ քաղաքում: Մի երկրից մյուսը հաճախակի տեղաշարժերի հետեւանքով՝ նա բնակվում է ներկայում Նոր Զելանդիայի, Միացյալ Նահանգների եւ Միացյալ Թագավորության միջեւ: Վեբբը բակալվրի կոչում է ստացել Էդինբուրգի Արվեստի քոլեջում՝ համատեղելով ուսումը Նյու-Յորքի Պետական համալսարանին կից գործող Փրչեյզ (Purchase) քոլեջում՝ մինչ այդ նա Բրիտանիայի Օքսֆորդ Բրուքս (Oxford Brooks) համալսարանի շրջանավարտներից էր: Վերը նշված ուսումնառության տարիներից հետո նա սկիզբ է դնում շարունակական ճամփորդությունների եւ աշխատանքային այցերի դեպի Ճապոնիա, Նոր Զելանդիա եւ Չիլի՝ հընթացս ներգրավվելով արվեստագետների կացարանների ծրագրերի մեջ Աթենքում (SNEHTA կացարան, Հունսատան), այժմ էլ Հայաստանում գործող “Արտ կոմունա” արվեստագետների միջազգային կացարանում (ԱՄՀԼ):

Վերջերս նա մասնակցել է մի շարք ցուցահանդեսներում ԱՄՆ-ում, Միացյալ Թագավորությունում եւ Հունաստանում, որոնց թվում են՝
(2014) ՀԻՄԱ ԲԱՆԵՐՆ ԱՅԼ ԵՆ, Արտ Աֆինա, Հունաստան
(2014) Սահմաններ-Արվեստատեղեր, Աթենք, Հունաստան
(2013)Չամրագրված փաստեր, Aghias Zonis 1 Space, Աթենք, Հունաստան
(2013) Մեկ հայտարար, միանվագ հայտարարներ, Cultybraggan POW ճամբար, Փերթշիր, Միացյալ Թագավորություն
(2013) Կանգառ Նյուհեվանում, Էդինբուրգ, Միացյալ Թագավորությւոն

Ցուցահանդեսի կազմակերպիչն է
Արվեստի եւ մշակութային հետազոտությունների լաբորատորիան (ԱՄՀԼ)
Նախագիծը իրականացվել է [Արտ Կոմունա] Արվեստագետների միջազգային կացարանի ծրագրերի շրջանակում (ԱՄՀԼ)

Նախագծի հովանավորն է Եվրոպական Մշակութային հիմնադրամը

Աջակցության համար հատուկ շնորհակալություն ենք հայտնում Երեւանի Ժամանակակից արվեստի թանգարանին, թանգարանի տնօրեն Նունե Ավետիսյանին եւ անձնակազմին

Here is a post by The Creators Project which outlines some of the techniques that I am employed to make my recent digital works.

Here’s What Happens When You Edit Photos Like Music

What’s known is that all digital files are made up of raw data: open any image, sound, application, or otherwise in a program like TextEdit, and you’ll see the Unicode alphabet representation of your chosen file. What’s unknown are the results of opening, say, a .txt file in a video program, a sound file in a word document, or playing an image file in a sound editor… More often than not, importing files into applications they’re foreign to will produce an error message and possibly crash your open application. Sometimes, however, using applications to manipulate non-native files results in beautiful art.

Masuma Ahuja and Denise Lu, of the Washington Post, put these ideas to the test by editing images in Audacity as if they were sound files. It’s called databending— the process, according to Ahuja and Lu, “of manipulating data in an editor traditionally used to edit media of another format,”— and the simple results are as colorful and sublime as they are inspiring.

Seen with an echo effect, the Eiffel Tower lives up to Paris’ name as “The City of Lights.” With fades and a reverse effect, the bleak southwest Iceland seaside becomes awash with cotton-candy waves. With a little reverb, the Brooklyn Bridge gets a throwback to the color stylings of Do The Right Thing. Below, Ahuja and Lu’s results are as mind-bending as they are data:

Ready to try databending your own image files? Check out Jamie Boulton’s tutorial on using effects in Audacity, andAntonio Roberts’ beginners tutorial on importing image files into the free sound editing software. Share your artworks with us in the comments section below! h/t FlowingData

DEMOLITION SCHOOL – Re-post from BLDG BLOG

DemolitionSchool

[Image: The Broelschool, Kortrijk, Belgium, via Space Caviar].

As part of the 2014 Biennale Interieur, curatorial group Space Caviar is hosting what they call a “demolition workshop” in the Belgian town of Kortrijk.

Set in a derelict school building condemned to demolition after the workshop has ended, the project aims to “construct alternative routes into and through the building, most significantly a new staircase,” and to explore new forms of improvisatory navigation through architectural space by way of “inventive deletions or modifications.”

Think of it as applied topology in the tradition of Gordon Matta-Clark.

DemolitionSchool-10

[Images: Some internal views of the Broelschool, via Space Caviar].

You have only a narrow window of time in which to apply to join one of two teams in the exercise, however—that is, you only have until Friday, September 5, to express interest.

To apply, send an e-mail to martina (at) spacecaviar (dot) net with the subject “Broelschool Demolition Workshop,” including your name, contact information, hometown, and professional CV or PDF portfolio, and you need to indicate which of the two teams you are hoping to join. Those teams are, and I quote:

TEAM DÉRIVE (5 people) will construct alternative routes into and through the building, most significantly a new staircase. Through sensitive and inventive deletions or modifications, this group will create shortcuts and reveal hidden aspects of the original architecture, as well as foreshadowing some of the future architectural plans for the building site. Using the building itself as a source of reusable material, the workshop will both predate the destruction and celebrate the transition of the school.

TEAM TIMELINE (5 people) will create a graphical layer on top of the existing architecture that offers a unique chronology of the domestic space over the last half-century. Blending quotes, data, diagrams, graffiti, and way-finding, the timeline will lead visitors to explore the nooks and crannies of the school in search of the steps in the story of the home.

However, in your email you must also then complete these sentences in no more than 100 words: a) My first memory of home is… b) My current home is… c) My ideal home is…

The workshop itself takes place September 23-28.

hb_1992.5067

[Image: “Splitting” (1974) by Gordon Matta-Clark, courtesy of the Metropolitan Museum of Art].

Finally, somehow tying into this event will be a “Roomba ballet” choreographed for 12 of the robotic vacuum cleaners.

Space Caviar is thus also looking for someone to choreograph that dance, so please also consider getting in touch with them if you have any ideas for how to control 12 algorithmically impulsive, semi-autonomous household appliances.

 

SURFACE_GALLERY

21st March – 15th May 2014

Access by appointment only

We present two films NOISE//01 and NOISE//02.

Each film take us on a series of orbits around a single, unedited, scan captured in Berlin in November 2013. The camera journeys through the droning spheres of error and cataclysmic arrays of inaccurate points.

A single edition of each film is available for purchase.

 

webNOISE_Press01-web

 

ScanLAB Projects exhibition at Surface Gallery delivers an insight to the process of Matthew Shaw and William Trossell.  Their work which they produce under their name ScanLAB Projects.  I saw their work from a recent post on BLDGBLOG, here is what is said about these images.

Last week, Shaw and Trossell premiered a new project at London’s Surface Gallery, exploring where laser scanners glitch, skip, artifact, and scatter. Called Noise: Error in the Void, the show utilizes scanning data taken from two locations in Berlin, but—as the show’s title implies—it actually foregrounds all the errors, where the equipment went wrong: a world of “mistaken measurements, confused surfaces and misplaced three-dimensional reflections.”

The tics and hiccups of a scanner gone off the mark thus result in these oddly beautiful, almost Romantic depictions of the world, like some lunatic, lo-fi cosmology filtered through machines.

Frozen datascapes appear like digital mist settling down over empty fields—or perhaps they’re parking lots—a virtual Antarctica appearing in the middle of the city.

webNOISE_Press03-web webNOISE_Press04-web webNOISE_Press05-web webNOISE_Press06-web webNOISE_Press08-web

alcatraz

Interesting project by Photographer Ellie Pritts.  Working with the JPEG file type and preying on its inadequacies.  JPEG files lose information each time they are opened and saved so Pritts has taken this to the extreme and created these photographic works that display the degradation that happens when a JPEG image is put through this process 600 times.  Here is how the project is described on the site:

“L0SS” is an experimental photography project inspired by the interesting things that happen to JPEG files when they’re repeatedly compressed or become corrupted. Each image in the series started with a digital photograph that I took, manipulated and iterated dozens of times to create the final product. My fascination with these glitches and other visual anomalies is what fueled this project.

A great example of what happens to a JPEG when repeatedly compressed is shown here in David Elliott’s project “Generation Loss”.

I’ve also been hugely inspired by Georg Fischer’s amazing javascript experiments as well as the iPhone app Glitché.

Special thanks to JD Hartley and Tim Pritts. L0SS is a photography project by Ellie Pritts.▮

Here is a link to Project LOSS

publicmarket seattle